Die Suid-Afrikaanse Ariede Areas

Die Ariede gedeeltes van Suid Afrika beslaan sowat 110 268 km² en sluit in die Sukkulente Karoo, Nama-Karoo en Klein Karoo. Dit is een van die land se grootste en ekologies belangrikste landskappe. Ten spyte van uiterste hitte, lae reënval en waterskaarste, is hierdie droë ekosisteme die tuiste van merkwaardige mense, diere en plante. Hierdie landskappe ondersteun dikwels skaars en bedreigde spesies soos die Oewerkonyn, Goue molle, verskeie dwergskilpaaie, roofvoëls, varswater-visse en seldsame vetplante.
Binne so ’n droë landskap is dit belangrik dat inwoners en spesialiste voortgaan om kennis te deel ten einde klimaatsveerkragtigheid te bevorder, die beskerming van bedreigde spesies moontlik te maak, en die natuurlike stelsels te ondersteun waarop plaaslike gemeenskappe vir hul voortbestaan staatmaak. Bewaringsgebaseerde landbou en bestaansmiddele bevoordeel beide mense en plaaslike biodiversiteit. Ondersteuning in hierdie droë gebiede sal gemeenskappe in staat stel om pogings beter te implementeer om die impak van uitbreidende energie-infrastruktuur op die natuur te verminder, die impak van vernietigende mynbou te bepaal en te beperk, regsbeskerming vir bedreigde spesies en habitatte te verbeter, en volhoubare finansieringsmeganismes te ontwikkel om langtermynbewaring te ondersteun.
Waarom Dit Belangrik Is:
Die Ariede-landskap is ’n kritieke fokusgebied vir die EWT weens sy unieke biodiversiteit, hoë vlakke van endemisme, en sy noodsaaklike rol in die bevordering van klimaatsveerkragtigheid, waterretensie en volhoubare grondgebruikpraktyke. Die beskerming van die ariede areas gaan nie net oor die bewaring van spesies nie; dit gaan ook oor die voorkoming van grootskaalse verwoestyning en die beveiliging van noodsaaklike ekosisteemdienste wat voedselsekerheid, bestaansmiddele en veerkragtigheid in die gesig van ’n veranderende klimaat ondersteun.
Hierdie semi-droë ekosisteme beslaan ongeveer 60% van Suid-Afrika en is die tuiste van beide wildlewe en gemeenskappe wat vir hul oorlewing van die land afhanklik is. Tog is hulle van die kwesbaarste ekosisteme vir klimaatsverandering, oorbeweiding en onvolhoubare ontwikkeling. Ons gebruik wetenskaplike hulpmiddels soos bioblitse help om voorheen ongedokumenteerde, kriptiese of oor die hoof gesiene spesies te identifiseer, wat die bewysbasis versterk wat nodig is om bewaringsbesluite in hierdie brose streek te verhoog.

